Twee enthousiaste hardlopers, Bert Kroon en Max Hubner, in 1983 beiden
werkzaam bij de politie in IJsselstein, sloegen de handen ineen en smeedden snode plannen voor
een halve marathon van IJsselstein. Zij wilden hiermee een leegte opvullen op het gebied van
wedstrijd- of prestatielopen in de regio.
Dit resulteerde in het startschot dat op zaterdag 14 mei 1983 gegeven
werd voor de eerste halve marathon van IJsselstein. Het evenement bleek een succes te zijn en
werd het jaar daarop opnieuw georganiseerd. Op verzoek van deelnemers werd hierbij een tweede
loopafstand op het programma gezet, namelijk een tien kilometer loop.
In 1985 werd de start / finish verplaatst naar de historische binnenstad van
IJsselstein. Hierdoor kwam een groter publiek in directer contact met het evenement te staan.
Dat jaar werden 170 deelnemers geteld.
Het deelnemersveld is door de jaren heen flink toegenomen. In 2001 is een jeugdloop aan het programma toegevoegd, en in 2007 de 5 km met daaraan gekoppeld een bedrijvenklassement. Momenteel vinden jaarlijks ca. 2700 deelnemers hun weg naar de start. Velen zullen tijdens de komende editie van de “IJsselsteinloop”, trachten het parcoursrecord, dan wel de eigen recordtijd te verbeteren.
De IJsselsteinloop wordt jaarlijks mede mogelijk gemaakt door bijdragen van diverse sponsors uit de regio. Mede dankzij deze sponsors kunnen aan deelnemers goede faciliteiten worden geboden. Toch blijft de belangrijkste factor voor het slagen van het evenement de hardloper, die na zijn training zichzelf mag bewijzen op een van beide afstanden, waarbij de één zich richt op de geklokte tijd en de ander zich op de eigen prestatie.
Sinds 1985 wordt een groot deel van de opbrengst van de IJsselsteinloop, via de vereniging voor kleinschalige hulp aan mensen in nood "Aktie voor Aktie", beschikbaar gesteld voor een goed doel. Aan de rand van een sloppenwijk in Palmeiro dos Indios, gelegen in het noordoosten van Brazilië, richtte een onderwijzeres samen met twee wijkagenten de vereniging "Police Marin" op. (vert. "kleine politie") Sport, spel en scholing bleek de basis te zijn voor een betere ondergrond voor straatjongeren die zonder toekomstperspectief opgroeiden. Police Marin groeide snel en men heeft nu beschikking over eigen gebouwen, werkplaatsen, groentetuinen en een fokkerij.
Eén van de opvanghuizen gebouwd door "Aktie voor Aktie" staat in het stadje Igaci. Er zijn in dit opvanghuis met een oppervlakte van 1200 vierkante meter op dit moment 116 kinderen die door drie zusters van een Braziliaanse congregatie worden begeleid. De kinderen krijgen drie keer per dag een maaltijd, er is medische verzorging en aandacht voor hygiëne, scholing en ruimte voor sport en spel. Kinderen van vier tot zes jaar oud worden voorbereid op de lagere school, de oudere kinderen gaan naar de staatsscholen. Kinderen die geen ouders meer hebben zijn intern. Er wordt in de opvanghuizen geen onderscheid gemaakt tussen ras of religie. Al deze kinderen zijn door Nederlanders en enkele Belgen financieel geadopteerd. Ook de organisatie van de IJsselsteinloop heeft één van de kinderen geadopteerd.
Het grote opvanghuis van Igaci kan niet alleen van de adoptiegelden onderhouden worden. De resterende exploitatiekosten worden door donateurs bijeengebracht. De opbrengst van de IJsselsteinloop komt dan ook onder meer ten goede aan dit opvanghuis. Doordat de vereniging "Aktie voor Aktie" uitsluitend met vrijwilligers werkt en er verder nagenoeg geen kosten gemaakt worden is een goede besteding van de opbrengst van de IJsselsteinloop gegarandeerd. Voor nadere informatie kunt u contact opnemen met de organisatie.
De organisatie dankt een ieder die als deelnemer, sponsor of vrijwilliger bij de IJsselsteinloop betrokken is hartelijk voor de donatie waarop "Aktie voor Aktie" jaarlijks kan rekenen, zodat vele kansarme Braziliaanse zwerfkinderen enig toekomstperspectief geboden kan worden.
Volgens haar officiële missie heeft het Jan van Ieperen Fonds als doel,
sociale en maatschappelijke activiteiten in de meest brede zin financieel en materieel te
ondersteunen. Met andere woorden, wij bieden hulp aan initiatieven binnen de doelgroepen
bejaarden, gehandicapten, kinderen en dieren. Omdat ze het nodig hebben en verdienen.
Onze aandacht en middelen concentreren we op lokale projecten en projecten in Ghana,
waarbij persoonlijke ontplooiing en nieuwe kansen centraal staan. De projecten worden
mogelijk gemaakt door donaties, materiële bijdragen en andere giften die de stichting
ontvangt.
Sinds de oprichting in 2005 heeft het Jan van Ieperen Fonds al
veel mooie projecten en goede doelen kunnen ondersteunen en realiseren. Van het leveren
van bescheiden bijdragen aan diverse projecten, tot en met het bouwen en inrichten van
scholen in Ghana. In 2010 beleeft het Jan van Ieperen Fonds het eerste lustrum. Een feit
dat we maximaal willen markeren met nog meer steun aan goede projecten. Dit kunnen we
alleen, als onze kring van betrokken mensen en organisaties nog verder groeit. Want u
weet: elke stap telt. Helpt u mee?
Voor meer informatie zie:
www.janvanieperenfonds.nl
Nog niet zo lang geleden was Rob werkzaam als groepschef, een functie
die hem op zijn lijf was geschreven. Naast de zakelijke werkzaamheden had hij nu ook de zorg voor zijn
collega's, een betere groepschef kon je jezelf niet wensen.
25 januari 2009, de dag dat Rob hulp wilde verlenen aan hen die
dat behoeven (artikel 2 van de Politiewet). Het was niet de wet die hem naar het station in
Driebergen leidde, het was Rob als mens zelf. De melding was tenslotte uitgegeven aan de collega's
van de noodhulp. Echter was het Rob, die toevallig die dag buiten was, en zijn werk een sportief
karakter gaf door op de fiets de wijk in te gaan.
Op het moment dat Rob de melding hoorde, dat iemand zich van het leven wilde beroven door voor
een aanstormende trein te springen, bedacht Rob zich niet en ging hij snel ter plaatse. Helaas
heeft deze hulpverlenende insteek ervoor gezorgd dat de toekomst er voor Rob en zijn gezin in een
paar seconden totaal anders uitziet. Rob werd door de verwarde man in zijn nek gestoken, waardoor
hij een hoge dwarslaesie opliep.
Vele zorg uren verder en vele uren van revalidatie hebben ervoor gezorgd dat Rob inmiddels zover
is gekomen dat hij sinds het einde van het jaar weer thuis woont. Iets dat velen van ons ondenkbaar
achtten. Ook nu is het Rob die het leven positief ziet en vooral kijkt naar de voordelen in het leven
en niet naar de nadelen. Echter……..
Wilt u iets meer doen voor deze politieman en zijn gezin, en wilt u een donatie doen aan het gezin ga
dan naar www.steunrob.nl en vul het
donatieformulier in en stuur het op.